Leuk is geen nieuws, drama is fijn.
Aangezien ik mijn drama zelden wil delen, blijft mijn blij-zijn oninteressant.
Ik schat de lezersinteresse voor blogs echt niet anders in: drama scoort!
Terwijl ik graag wil delen hoe je goed en blij door kunt leven ondanks de drama's op je levenspad. Als je leert accepteren dat alles wat er gebeurt in je leven een vervulling van je eigen plan is. Je plan dat je had voordat je incarneerde in je huidige vorm.
Jammer genoeg vergeet je dat plan op het moment dat je aardse leven begint en alleen door je leven bewust te leven en te luisteren naar je innerlijke stem komt dat weten langzamerhand gedurende je leven weer naar de oppervlakte. Dat gaat niet zonder slag of stoot, want eerst zul je moeten aanvaarden dat er meer is, dat spiri-gedoe bestaat. Als je bent opgevoed zoals ik valt dat niet mee en hoe harder je innerlijke stem gaat roepen, hoe verder je je kop in het zand wilt steken, want 'wij zijn toch nuchtere Hollanders met de voeten in de klei!'
Ja, dat ben ik maar ook een prachtig kosmisch lichtwezen dat direct in verbinding staat met de kosmische energie, ook wel -Het AL-. Vanuit -Het AL- haalt je innerlijke stem antwoord op zoveel vragen. -Het AL- bevat alle kennis en alle wijsheid is door de eeuwen heen vandaaruit gedeeld door grote geesten zodat het zich op vrijwel gelijke momenten manifesteerde op verschillende plekken op aarde en ver daarbuiten. Ieder mens op aarde heeft contact met –Het AL- bewust of onbewust word je leven daar vandaan bestuurd.
Waarom wordt er de laatste tijd zoveel geschreven en gesproken over die kosmische besturing van ons leven, het loopt als het loopt, toch?
Zo was het tot nu toe, maar wij krijgen een grotere rol in het geheel, we mogen de wereld, onze wereld gaan creëren en dat kan alleen als er veel bewusten opstaan om de minder bewusten hiervan te vertellen, want het werkt het beste als we het met elkaar doen, gedachtenkracht is zo sterk als je het bundelt.
Mijn bewustwording van het doel van dit leven is jaren geleden met een innerlijke explosie gestart en toen het zich eenmaal liet horen was het niet meer terug te stoppen, hoe graag ik dat ook wilde. Ik kwam na enige tijd, bijna zonder het te willen, in een groep terecht waarmee ik me verdiepte in het spiri-gedoe.
In het begin was het zo overweldigend dat ik echt als een getuige rondliep en mijn kennis overal wilde dumpen, totdat ik erachter kwam dat het lang niet altijd mijn waarheid was die ik verkondigde. Het moment dat ik zover was dat ik voor honderd procent durfde te vertrouwen op datgene dat ik te horen kreeg via mijn innerlijke kanalen kwam een paar maanden geleden. Zoiets gaat niet zonder slag of stoot, net zoals ik me in de puberteit losmaakte van de goedbedoelde leefregels van mijn ouders, ontworstel ik me nu aan de leefregels van de groep waar ik een aantal jaren bij heb gehoord. Na mijn puberteit zat ik eenzaam op een zolderkamertje, nu zit ik eenzaam in mijn hoofd, beide keren ondanks de lieve mensen om me heen.
Mijn waarheid draag ik al een tijdje uit onder pseudoniem op een Hyves-blog en ik merk dat ik er nu aan toe ben om gedachten onder mijn eigen naam te gaan delen. Waar het toe leidt? Misschien plaats ik oude blogs, maar waarschijnlijk komen er vooral nieuwe verhalen, want mijn vingers blijven bezig op het toetsenbord, terwijl mijn hoofd de woorden niet kan bij houden. Voor deze manier van schrijven is een spiri-term, namelijk ‘automatisch schrift’. Dat houdt in dat ik direct en zonder inbreng opschrijf wat mijn innerlijke stem mij dicteert.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten